แม่น้ำไหลเรื่อยเอื่อย ๆ มา

เจอคนใจร้ายทิ้งขยะลงร่าง  นับวันยิ่งมาก นับวันยิ่งทวีคูณ

ความเจริญนำพามาซึ่งความสกปรก  ความก้าวหน้านำพามาซึ่งความเหนื่อยล้า

ขยะไหลตามแม่น้ำไปกองที่ปลายสาย  ไม่มีทางไปแล้ว

ขยะก็ได้แต่กองอยู่ตรงนั้น  ทำให้แม่น้ำเน่าเสีย 

ขยะที่ไม่คิดจะจัดการตัวเองอยู่ไปก็รกแม่น้ำ  ซ้ำยังทำให้เน่าเหม็นอีก

คนที่เดินผ่านมาเห็นก็ทิ้งขยะเพิ่ม  คอยซ้ำเติมไม่ช่วยบรรเทา 

คงมีแต่เราที่ยอมรับเพื่ออยู่กับมัน  กำจัดขยะเอง  บำบัดความเน่าเสียเอง

ถ้าตัวเราเองไม่ทำแล้วใครจะทำ

 

อีกค่ำคืนหนึ่งที่ต้องเผางานส่ง

จริง ๆ คำว่าเผางานนี่มันมาจากไหนกันนะ...สงสัย 

 ช่างเถอะ  หาเจอแล้วจะมาเล่า 

 

จริง ๆ วิชานี้เราไม่เคยเผาส่งนะ  ตั้งใจเขียนทุกครั้ง 

แต่ครั้งนี้มันตันเพราะดันมาเจองานที่ไม่ถนัด  พระเจ้าเถอะ 

การเขียนเรื่องของคนนี่ไม่ถนัดมาตั้งแต่วิชาสารคดีแล้ว 

นั่งพิมพ์ตั้งแต่ตื่นนอนยันตีหนึ่งก็เขียนไม่ออกจริง ๆ 

งานนี้จำใจส่ง  เอางานเก่ามารีเมกใหม่  เป็นไงล่ะ รียูส 

ขอโทษนะคะอาจารย์ที่เอางานรีเมกมาส่ง  แต่ไม่ได้เขียนเหมือนเดิมเปี๊ยบนะ 

เอาข้อมูลมาทำใหม่เรียบร้อย  (แก้คำผิดด้วย  ชอบพิมพ์ผิดประจำ)

งานนี้ทำใจ  ได้คะแนนน้อยแน่ ๆ เพราะไม่ได้ตั้งใจทำเท่าที่ควร 

(แต่เขียนครั้งแรกโคตรตั้งใจเลยจริงๆ...ไหงมันออกมาอย่างนั้นก็ไม่รู้) 

 

โอเค มีงานส่งแล้วก็เข้านอนได้  เตรียมตื่นไปเรียน